Σχετικά Με Εμάς

Η Στέγη παιδιού Κοζάνης « Ο Άγιος Στυλιανός», αναγνωρίστηκε επίσημα ως Σωματείο και πήρε νομική υπόσταση το 1960 με την υπ' αρίθμ. 529/1960 απόφαση του Πρωτοδικείου Κοζάνης, στην πραγματικότητα όμως είχε ξεκινήσει δέκα χρόνια περίπου νωρίτερα το θεάρεστο έργο της.

Κάτω από την έμπνευση και καθοδήγηση του τότε ιεροκήρυκα της Μητροπόλεως Σερβίων και Κοζάνης κ. Αποστόλου, πολλά από τα κατοπινά μέλη της είχαν αναπτύξει έντονες φιλανθρωπικές δραστηριότητες και μεγάλη δράση. Συγκεντρώσεις νέων, κυριών, κυριών, κατασκηνώσεις, εξορμήσεις σε χωριά, παιδικός σταθμός, έναρξη λειτουργίας οικοτροφείου κ.α. περιλαμβάνονται στις δραστηριότητες του σωματείου πολύ πριν από την επίσημη αναγνώρισή του από την Πολιτεία.

Την εποχή εκείνη, δεκαετία του '50, η διαβίωση των παιδιών της επαρχίας που έρχονταν από τα χωριά τους στην Κοζάνη για να φοιτήσουν στο Γυμνάσιο ήταν ιδιαίτερα προβληματική. Η συγκατοίκηση πολλών μαζί στο ίδιο δωμάτιο, τις πιο πολλές φορές χωρίς ικανοποιητική θέρμανση και διατροφή, οι πλημμελείς συνθήκες καθαριότητας και μελέτης, είχαν ως αποτέλεσμα πολλά από τα παιδιά αυτά να αντιμετωπίζουν προβλήματα. Μετά από επιτόπιες επισκέψεις κυριών στα σπίτια όπου έμεναν παιδιά από την επαρχία και τη διαπίστωση ότι οι συνθήκες διαβίωσης δεν ήταν οι καλύτερες δυνατές, ενημερώθηκε ο πατήρ Απόστολος και αποφασίστηκε η δοκιμαστική λειτουργία οικοτροφείου αρρένων στο υπάρχον τότε κτίριο της οδού Βασιλείου Φόρη 36 (πρώην Ίωνος Δραγούμη).

Το οικοτροφείο άρχισε να λειτουργεί με επιμελητή θεολόγο καθηγητή. Η εξασφάλιση μιας θέσης για διαμονή σ' αυτό ήταν πολύ δύσκολη, γιατί η ζήτηση ήταν πολύ μεγάλη. Οι αιτήσεις των παιδιών που ήθελαν να φιλοξενηθούν εκεί ήταν πάρα πολλές και ο χώρος δεν επαρκούσε. Σε μια νέα συνεδρίαση που έγινε γι' αυτόν το λόγο, πάρθηκαν δυο σημαντικές αποφάσεις: Να γίνει αίτηση στο Δήμο Κοζάνης για παραχώρηση οικοπέδου για να ανεγερθεί εκεί νέο οικοτροφείο και να προστεθεί όροφος στο ήδη υπάρχον κτίριο της οδού Ίωνος Δραγούμη.

Οι αποφάσεις αυτές υλοποιήθηκαν γρήγορα και το 1960 τέθηκε ο θεμέλιος λίθος σε οικόπεδο κοντά στην εκκλησία της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος (χαμηλός Αι-Λιας), ενώ παράλληλα έγινε και η επίσημη αναγνώριση της Στέγης ως Σωματείου. Το 1961 άρχισε να λειτουργεί εκεί οικοτροφείο θηλέων το οποίο αργότερα, για καθαρά λειτουργικούς λόγους, μεταφέρθηκε στο κτίριο της Ίωνος Δραγούμη ενώ το αρρένων μεταφέρθηκε εκεί.

Τα παιδιά που ζητούν τη ζεστασιά της Στέγης ολοένα αυξάνουν. Η ζήτηση είναι πολύ μεγάλη και οι διαθέσιμοι χώροι δεν επαρκούν. Η μόνη λύση το κτίσιμο και άλλου κτιρίου. Για το σκοπό αυτό τα δραστήρια μέλη οργανώνουν εκθέσεις εργοχείρων, εράνους, πολλά από αυτά καταθέτουν το μισθό τους, όλα για τον κοινό σκοπό. Πολλοί συμπατριώτες μας, βλέποντας το κοινωνικό έργο που επιτελείται, συνεισφέρουν χρηματικά ποσά.

Έτσι το 1964 αγοράζεται οικόπεδο στην οδό Φον Καραγιάννη 2, όπου αρχίζει ανέγερση τριώροφης οικοδομής που σύντομα ολοκληρώνεται και παραδίδεται για χρήση. Τα οικοτροφεία, στα οποία εκείνη την εποχή φιλοξενούνται πάνω από 240 αγόρια και κορίτσια πληρώνοντας ένα συμβολικό ποσό, εκτός από τροφή και στέγη προσφέρουν στα παιδιά βοήθεια στα μαθήματα από εθελοντές καθηγητές, ψυχαγωγία, υλική και πνευματική τροφή.

Παράλληλα όμως η Στέγη διοργανώνει γιορτές για γονείς, δεξιώσεις για εκπαιδευτικούς, φιλολογικά απογευματινά, εξορμήσεις σε χωριά, εκδρομές εντός και εκτός Ελλάδος, αναπτύσσει δηλαδή και έντονη πολιτιστική δράση.

Παράλληλα με τα οικοτροφεία της Κοζάνης, τα οποία λειτουργούν με ιδιαίτερα ικανοποιητικό ρυθμό, ξεκινάει προσπάθεια για λειτουργία οικοτροφείου και στα Σέρβια Κοζάνης. Η περιοχή είναι μεγάλη. Τα περισσότερα παιδιά των γύρω χωριών που έρχονται στα Σέρβια για το γυμνάσιο αναγκάζονται το απόγευμα να επιστρέψουν στα χωριά τους γιατί δεν έχουν που να μείνουν στα Σέρβια, κι αυτό, ιδιαίτερα το χειμώνα είναι πολύ δύσκολο και κουραστικό.

Δημιουργείται ένας καινούριος φορέας «Η Στέγη Αστέγου Άγιος Βασίλειος» με μέλη πάλι από την Κοζάνη και ιδιαίτερο συμβούλιο, συνεργαζόμενο άμεσα με τη Στέγη Παιδιού που το επιχορηγεί από το υστέρημά της. Σε οικόπεδο που παραχώρησε ο Δήμος Σερβίων ανεγείρεται διώροφη οικοδομή δίπλα από την εκκλησία της Αγίας Κυριακής, πολιούχου της πόλης. Εκεί φιλοξενούνται 50 μαθήτριες της περιοχής με διευθύντρια τη Σερβιώτισσα κ. Ζαχαρούλα Τσιρέκα, η οποία ανταποκρίνεται επάξια στα καθήκοντά της έχοντας ως βοηθό-επιμελήτρια συνήθως κάποια δασκάλα. Και ενώ ο αριθμός των παιδιών που ζητούν φιλοξενία στα οικοτροφεία αυξάνει συνεχώς, δημιουργείται και στα Σέρβια δίπλα στο θηλέων και οικοτροφείο αρρένων.

Τα περισσότερα παιδιά των οικοτροφείων που αποφοιτούν από τα γυμνάσια, τόσο της Κοζάνης όσο και των Σερβίων, πετυχαίνουν σε ανώτερες και ανώτατες σχολές. Η αναχώρησή τους από τη φιλόξενη Στέγη γίνεται πάντα με επίσημη τελετή όπου συμβολικά τους δίνονται ως δώρα η Αγία Γραφή και μια βαλίτσα. Σήμερα πολλοί από τους οικοτρόφους αυτούς είναι διαπρεπείς και πετυχημένοι επιστήμονες, γιατροί, δικηγόροι, μηχανικοί, καθηγητές, δάσκαλοι αλλά και επιχειρηματίες, υπάλληλοι του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα.

Κυρίως όμως οι περισσότεροι έχουν δημιουργήσει ευτυχισμένες οικογένειες χάρη στη σωστή καθοδήγηση και κατεύθυνση που πήραν στα μαθητικά τους χρόνια από τους υπεύθυνους της Στέγης. Τα χρόνια που έζησαν εκεί, η αγάπη με την οποία όλοι ζύμωσαν τις καρδιές και τις ψυχές τους, η φροντίδα και η ζεστασιά που τους τύλιξε, απέδωσαν καρπούς. Αυτό φαίνεται κάθε φορά στην επικοινωνία τους όλα αυτά τα χρόνια με τη Στέγη, στη συμμετοχή τους στις εκδηλώσεις και στις γιορτές που διοργανώνονται εκεί, στον τρόπο με τον οποίο δείχνουν κάθε φορά την αγάπη και την ευγνωμοσύνη τους.

Μέχρι το 1985 περίπου, ο αριθμός των οικοτρόφων αυξάνει συνεχώς. Η ίδρυση γυμνασίων στην περιφέρεια, ιδιωτικών στην αρχή και αργότερα δημοσίων, έχει ως αποτέλεσμα μια μικρή κάμψη, μια και πολλά παιδιά φοιτούν στα σχολεία των χωριών τους. Παρόλα αυτά όμως ο αριθμός είναι ικανοποιητικός. 350 μαθητές και μαθήτριες φιλοξενούνται στα τέσσερα οικοτροφεία Κοζάνης και Σερβίων κάθε χρόνο.

Μέχρι το 1993 τα οικοτροφεία λειτουργούν κανονικά φιλοξενώντας μαθητές του γυμνασίου και του λυκείου. Στη συνέχεια και ενώ στην Κοζάνη λειτουργούν ήδη τα λεγόμενα τότε ΚΑΤΕΕ, που αργότερα μετονομάστηκαν σε ΤΕΙ, και οι σπουδαστές που έρχονται από όλη την Ελλάδα αντιμετωπίζουν πρόβλημα στέγης, η Στέγη παιδιού ανακαινίζει τα οικοτροφεία της. Δημιουργεί έτσι φιλόξενους ξενώνες όπου οι σπουδαστές έναντι μικρής οικονομικής συμβολής, βρίσκουν ευχάριστο και ζεστό περιβάλλον για να διαμείνουν. Λειτουργούν και οι δυο ξενώνες και των θηλέων και των αρρένων που έχουν μετονομασθεί σε Στέγη Σπουδάστριας και Σπουδαστή αντίστοιχα.

Η στέγη Σπουδάστριας λειτούργησε μέχρι το 1995 οπότε και μετατράπηκε σε Κέντρο Ψυχαγωγίας Νεότητος. Ένας ολόκληρος όροφος εξοπλισμένος με παιχνίδια που αρέσουν στα παιδιά (Πινγκ- πονγκ, ηλεκτρονικά, επιτραπέζια κ.α.) καθώς και ιδιαίτερη αίθουσα με ηλεκτρονικούς υπολογιστές, φιλοξενεί κάθε μέρα παιδιά 10-16 ετών, που θέλουν να περάσουν ευχάριστα και δημιουργικά τον ελεύθερο χρόνο τους. Η Στέγη Σπουδαστή εξακολουθεί μέχρι σήμερα να λειτουργεί με πληρότητα.

Παράλληλα με τη δημιουργία των οικοτροφείων, όπως προαναφέραμε ξεκίνησε το 1960, την ίδια χρονιά η Στέγη άρχισε και τη λειτουργία κατασκηνώσεων. Στην Αγία Τριάδα Βελβενδού, στα καταπράσινα Πιέρια όρη, μέσα σε μια υπέροχη φύση, ανεγείρονται με τη βοήθεια του στρατού μόνιμες εγκαταστάσεις όπου κάθε καλοκαίρι φιλοξενούνται για ένα μήνα παιδιά του γυμνασίου. Τα παιδιά βρίσκουν έτσι την ευκαιρία να χαρούν τη φύση, να ζήσουν ομαδική ζωή αλλά και να μάθουν ενδιαφέροντα και χρήσιμα πράγματα, που οι ομαδάρχες τους διδάσκουν.

Μέχρι το 1967 οι κατασκηνώσεις λειτουργούν εκεί με επιτυχία. Το 1967 ο ένθερμος υποστηρικτής της Στέγης πατήρ Απόστολος εκλέγεται Μητροπολίτης Ζακύνθου. Από τις πρώτες του ενέργειες, μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, είναι η δημιουργία εκεί κατασκηνώσεων δίπλα στη θάλασσα, στη μαγευτική τοποθεσία Λόγγος του Αγίου Διονυσίου. Από το 1968 φιλοξενούνται εκεί κάθε καλοκαίρι εκατοντάδες παιδιά της Κοζάνης μέχρι το 1974 που ο Μητροπολίτης χάνει το θρόνο του και επιστρέφει στην Κοζάνη.

Δραστήριος και ανήσυχος όπως ήταν στρέφει το ενδιαφέρον του στη δημιουργία παραθαλάσσιων κατασκηνώσεων της Στέγης, μια και τα ενδιαφέροντα των παιδιών έχουν αλλάξει και δεν ευχαριστιούνται στο βουνό. Μετά από πολλές αναζητήσεις, η γραφική παραλία του Φτελιού Μαγνησίας είναι εκείνη που ικανοποιεί τις απαιτήσεις και καταλήγουν να αγοράσουν οικόπεδο 6 στρεμμάτων στο οποίο αρχίζει αμέσως το κτίσιμο της κατασκήνωσης.

Οι κυρίες ξεχύνονται σε αγώνα δρόμου για την εξεύρεση χρημάτων. Οργανώνουν έρανο, λαχειοφόρο αγορά, εκθέσεις εργοχείρων κ.α. που αποδίδουν καρπούς. Το έργο της Στέγης άλλωστε με τα οικοτροφεία, που τόσα χρόνια λειτουργούν με επιτυχία, είναι γνωστό στην κοινωνία της Κοζάνης, γι' αυτό και όλοι συνδράμουν ευχαρίστως. Έτσι από το 1976 η κατασκήνωση αρχίζει να λειτουργεί φιλοξενώντας παιδιά ηλικίας 10-17 ετών. Και καθώς ο αριθμός των παιδιών που θέλουν να παν στην κατασκήνωση αυξάνει, αγοράζεται και άλλη έκταση, προστίθενται καινούργιοι χώροι και εγκαταστάσεις δημιουργείται ένας πανέμορφος χώρος που κάθε χρόνο φιλοξενεί 1500 παιδιά και προσωπικό σε πέντε κατασκηνωτικές περιόδους.

Παιδιά από την Κοζάνη και όλη τη Δυτική Μακεδονία, τη Θεσσαλονίκη, το Κιλκίς, την Αθήνα ζουν αλησμόνητες μέρες στο Φτελιό. Σχεδόν όλο το προσωπικό εργάζεται εθελοντικά. Στελέχη (συνήθως φοιτητές και φοιτήτριες) νεαροί επιστήμονες, εθελόντριες κυρίες που φροντίζουν για το φαγητό και την κουζίνα, ένα πολύβουο μελίσσι που δουλεύει ακούραστα και ασταμάτητα. Ένα πανηγύρι χαράς στήνεται κάθε καλοκαίρι. Η παραλία του Φτελιού αντιβουίζει χαρούμενες φωνές και τραγούδια, γέλια και ξεφωνητά αλλά και προσευχές και θεία λειτουργία στο εκκλησάκι τις κατασκήνωσης τις Κυριακές. Πολλές οι ευκαιρίες που προσφέρονται στους νέους καθώς τους δίνεται εκεί η δυνατότητα να καλλιεργήσουν τη φιλία με άλλους συνομηλίκους τους, να γνωρίσουν παιδιά από άλλες χώρες, να ανταλλάξουν απόψεις και σκέψεις, να αθληθούν στα γήπεδα του μπάσκετ, του βόλεϊ, να αγωνισθούν και να διακριθούν.

Οι κατασκηνώσεις του Φτελιού αποτελούν ξεχωριστό ίδρυμα, εγκεκριμένο από τα Υπουργεία Πρόνοιας και Οικονομικών, από το 1982. Διοικούνται από ξεχωριστό συμβούλιο, που διορίζεται από τη Στέγη Παιδιού και περιλαμβάνει άνδρες και γυναίκες, όχι υποχρεωτικά κατοίκους Κοζάνης, που διακρίνονται για τη μόρφωση και την επικοινωνία με τη νεολαία, κατά προτίμηση πανεπιστημιακούς δασκάλους. Η Πρόεδρος της Στέγης Παιδιού μετέχει πάντα στο συμβούλιο και είναι ο συνδετικός κρίκος μεταξύ τους.

Ένας τομέας στον οποίο η Στέγη έχει αναπτύξει αξιόλογη δράση είναι ο τομέας του βιβλίου. Δε θα μπορούσε άλλωστε να είναι διαφορετικά. Η πνευματική τροφή είναι απαραίτητη για την ψυχή και το νου όσο και η τροφή για το σώμα και οι κυρίες της Στέγης το γνωρίζουν αυτό καλά. Με βάση λοιπόν αυτό το σκεπτικό, εδώ και πολλά χρόνια, σε ειδικούς καλαίσθητους χώρους της Στέγης λειτουργεί έκθεση βιβλίων (λογοτεχνικού, ιστορικού, θρησκευτικού, ψυχολογικού περιεχομένου) που απευθύνονται κυρίως σε παιδιά και νέους, αλλά και σε μεγαλύτερες ηλικίες. Έτσι δίνεται η δυνατότητα και η ευκαιρία σε όσους θέλουν, μέσα από μια ιδιαίτερη προσεκτικά επιλεγμένη συλλογή, να δουν και να διαλέξουν τα βιβλία που τους ενδιαφέρουν.

Δυο φορές το χρόνο (παραμονές Πάσχα και Χριστουγέννων) οργανώνεται μια πολύ μεγάλη έκθεση με εκατοντάδες βιβλία, την οποία για περισσότερο από 15-20 ημέρες επισκέπτονται καθημερινά μαθητές από τα σχολεία της πόλης και όχι μόνον, ομαδικά ή μεμονωμένα και αγοράζουν αυτά που προτιμούν σε τιμή κόστους. Δίνεται ακόμη η ευκαιρία και στους μεγαλύτερους να κάνουν από εκεί την επιλογή τους. Τα χρήματα που συγκεντρώνονται από τις εκθέσεις αυτές χρησιμοποιούνται για την αγορά νέων βιβλίων, έτσι ώστε η συλλογή πάντα να ανανεώνεται και να εμπλουτίζεται.

Οι κύκλοι κυριών και οι ομάδες μαθητών και μαθητριών είναι μια ακόμη δραστηριότητα της Στέγης, στα πλαίσια της κοινωνικής της προσφοράς. Οι κύκλοι των κυριών λειτουργούν με εβδομαδιαίες συναντήσεις εδώ και πολλά χρόνια και συμβάλλουν αποφασιστικά στη διευκόλυνση των μητέρων και των γιαγιάδων για την αγωγή των παιδιών και των εγγονών τους.

Παράλληλα το Σωματείο έχει έντονη φιλανθρωπική δράση που την εκφράζει με επισκέψεις στο Νοσοκομείο, στο Γηροκομείο, αλλά και με την αρωγή του σε άπορες οικογένειες, φοιτητές και μαθητές. Οι εκδηλώσεις που οργανώνει είναι πάντα ιδιαίτερα προσεκμένες, με κορυφαία τη γιορτή της Μητέρας που κάθε χρόνο τιμά στις 2 Φεβρουαρίου, τη γιορτή του Πατέρα καθώς και τη γιορτή του Αγίου Στυλιανού.

Όπως αναφέρεται στο 2ο άρθρο του αρχικού καταστατικού της, σκοπός της Στέγης είναι η κοινή προσπάθεια των κυριών και των δεσποινίδων, που αποτελούν τα μέλη της, για την υλική και ηθική στήριξη των παιδιών και των εφήβων. Η διάπλαση των χαρακτήρων τους σύμφωνα με τις χριστιανικές αρχές, αλλά και η συμπαράσταση και η στήριξη των μητέρων για τη δημιουργία χριστιανικής οικογένειας. Όλα αυτά τα χρόνια οι κυρίες της Στέγης προσπάθησαν και πέτυχαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο να πραγματοποιήσουν αυτό το σκοπό.

Όλοι αυτοί που τα σαράντα και πλέον χρόνια φιλοξενήθηκαν και γαλουχήθηκαν στους κόλπους της Στέγης με τα νάματα των χριστιανικών και εθνικών ιδεωδών, αλλά και αυτοί που είχαν την τύχη να διασκεδάσουν και να ψυχαγωγηθούν στις κατασκηνώσεις της, δείχνουν σήμερα έμπρακτα την ευγνωμοσύνη τους. Η αναγνώριση αυτή, τόσο από τους παλιούς οικοτρόφους της Στέγης όσο και από την ευρύτερη κοινωνία της Κοζάνης και της περιοχής, είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή των κόπων τους και των θυσιών τους.

Φάρος τηλαυγής η Στέγη, στη σημερινή δύσκολη εποχή όπου οι αξίες αλλάζουν και διαφοροποιούνται, με τη συνεχή και ζωντανή παρουσία της στα κοινωνικά δρώμενα της ιδιαίτερης πατρίδας μας, ακτινοβολεί και φωτίζει.

Το έτος 2015 ξεκινάει η λειτουργία "Παιδική Συντροφιά" για τα παιδιά. Οι εργαζόμενες μητέρες αλλά και άλλες που για διαφόρους λόγους θέλουν να έχουν τα παιδιά τους σε ασφαλή χέρια εμπιστεύονται τη Στέγη Παιδιού «Ο Άγιος Στυλιανός» τη φύλαξη και απασχόλησή τους. Παιχνίδι, μουσική, ιστορίες, ζωγραφική, χορός είναι το πρόγραμμα. Καθημερινά στο τέλος της ημέρας οι γονείς παραλαμβάνουν τα παιδιά τα οποία αρνούνται να φύγουν. Η χαρά και η ευτυχία που ζουν τα παιδιά εδώ επιβεβαιώνεται από τους γονείς και αυτό μας δίνει το κουράγιο και τη δύναμη να συνεχίσουμε το έργο βλέποντας ότι κάτι καλό πραγματοποιείται με τη χάρη του Θεού.

Επειδή όμως η κίνηση αυτή θεωρείται αθέμιτη από άλλους παιδικούς σταθμούς προχωρήσαμε στη απόκτηση άδειας λειτουργίας Κέντρου Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών. Δημιουργήσαμε το ΚΔΑΠ «Στέγης Παιδιού Κοζάνης ο Άγιος Στυλιανός» το οποίο λειτουργεί και μέχρι σήμερα σε δικό του χώρο στον δεύτερο Όροφο του ιδιόκτητου κτηρίου της Στέγης μας. Εδώ συνεχίζουν τα παιδιά να απασχολούνται δημιουργικά, να χρησιμοποιούν τη φαντασία τους να αναπτύσσουν καλλιτεχνικές και κοινωνικές δεξιότητες να εκτονώνονται μουσικοκινητικά με γυμναστική, χορό ζωγραφική, θέατρο, να ζουν τη φιλαναγνωσία να χαίρονται τις πολυποίκιλες κατασκευές τους να μαθαίνουν υγιεινή διατροφή, βασικούς κανόνες ατομικής υγιεινής και καθαριότητας να βοηθούνται στα μαθήματά τους κ.α.

Παράλληλα με όλα τα παραπάνω, στον πρώτο όροφο στην αίθουσα «Ιεράρχου Αποστόλου» - έτσι ονομάσθηκε η αίθουσα εκδηλώσεων μετά την εκδημία του μακαριστού Μητροπόλεως Ι.Μ. Πολυανής και Κιλκίσίου Αποστόλου ο οποίος ως ιεροκήρυξ τότε της Ι.Μ. Σερβίων και Κοζάνης υπήρξε ο εμπνευστής και υποστηρικτής του όλου Φιλανθρωπικού έργου του Φιλανθρωπικού Σωματείου «Στέγη Παιδιού Κοζάνης Ο Άγιος Στυλιανός» - λαμβάνουν χώρα διάφορες εκδηλώσεις όπως γιορτή της Μητέρας στις 2 Φεβρουαρίου, Γιορτή του Πατέρα, παρουσιάσεις βιβλίων, βραβεύσεις πολυτέκνων, ομιλίες Ιστορικού, Θρησκευτικού περιεχομένου όπως 28ης Οκτωβρίου, 25ης Μαρτίου, συναντήσεις παιδιών ΑΜΕΑ για την ψυχαγωγία τους. Επίσης η αίθουσα αυτή διατίθεται και για δεξιώσεις μνημοσύνων.

Στην περιοχή Κυδωνιές, λίγο πιο έξω από την πόλη της Κοζάνης, υπάρχει το Εκκλησάκι αφιερωμένο στον Άγιο Στυλιανό και Αγία Αθηνά που κτίσθηκε από την πρωτεργάτιδα του όλου φιλανθρωπικού έργου την Κοζανίτισα Άννα Καραγκούνη η οποία το διαθέτει στη Στέγη Παιδιού για τις Θείες Λειτουργικές ανάγκες των μελών του και όχι μόνο. Πλήθος λαού συρρέει εκεί κάθε φορά που τελείται Θεία Λειτουργία ιδιαίτερα όταν αυτό πανηγυρίζει ή όταν τελούνται τα μνημόσυνα των ευεργετών, δωρητών, συνδρομητών της Στέγης Παιδιού. Με πολλή χαρά επίσης τελούνται εκεί οι προκατασκηνωτικές και μετακατασκηνωτικές Θείες Λειτουργίες όπου κοινωνούν τα παιδιά. Ευχή μας, να συνεχίσει για πολλά χρόνια ακόμη το ευγενικό και θεάρεστο έργο της.